dinsdag 21 februari 2017

Kom mee naar buiten...


Vandaag eerst veertig minuten hardgelopen, daarna de vijver uitgebaggerd (nou ja, het waren vooral bladeren) en water ververst, vervolgens een wandeling van anderhalf uur gemaakt via Stokroosveld, Westduinpark, Kijkduin en terug. Meteen maar wat boodschappen gedaan voor het avondeten. Lekker weer is het! Met die zon lukt het mij niet om binnen te blijven....

Ondertussen dienen de eerste lenteboden zich aarzelend aan, sneeuwklokjes steken mooi af tegen het wintergrauw van voor- en achtertuinen. Ook zie je hier en daar crocusjes de kop opsteken en de cameliastruik bij ons achter zit vol knoppen, de felrode bloemen zullen zich weldra ontvouwen...


En ´s middags zijn we er weer op uitgegaan, met Chloë. Naar de kinderboerderij bij de Escamplaan gewandeld, daar even rondgekeken waarna we bij Aventura naar andere beestjes gingen kijken.



maandag 20 februari 2017

Een aangenaam loopje in de Delftse Hout


Tijd geleden dat ik met de twee J's (Jan G. en Jan W.) richting Delft reed voor een prestatieloopje. Misschien wel een half jaar. Dit kwam vooral vanwege een nogal hardnekkige blessure van onze chauffeur Jan W., maar de laatste tijd loopt hij weer. Wat Jan G. betreft, die loopt ook nog steeds en behoorlijk goed, maar vandaag even niet. Het aanwezig zijn bij zo'n loop vindt hij net zo leuk.

Bij AV'40 was het wat drukker dan normaal. Niet zo gek, want menigeen ziet zo'n prestatieloop - er kon gekozen worden uit 5, 10 of 15 kilometer - als een goede voorbereiding op de CPC begin maart. Dat zal onder andere gelden voor Ellis van Groep 5, die een goede 10 km wilde lopen.


Zelf koos ik voor de 5 kilometer omdat ik - ditmaal - niet van plan ben de halve marathon te gaan lopen, althans niet de CPC. Duurlopen langer dan anderhalf uur gaan mij moeilijk af de laatste tijd, dat komt vooral door fysieke ongemakken die uitsluitend bij het hardlopen optreden. Dan maar een kortere afstand en langzaam-aan opbouwen naar grotere afstanden.

De kop van deze post luidt positief: 'Een aangenaam loopje in de Delftse Hout'. Eerlijk gezegd: echt lekker ging het gisteren niet bij de Delftse Houtloop. Een combinatie van iets teveel lichaamsgewicht (bleek achteraf, 80 kilo alweer) en verminderde fitheid (door kriebelhoest en geïrriteerde bronchieën) maakte dat die paar kilometertjes (iets meer dan 5 km) aanvoelden als een marathon. Na een redelijk voortvarende start zakte ik snel terug en het duurde even voordat ik in mijn ritme kwam. Uiteindelijk kwam ik in een voor mij langzame tijd van 27'47'' over de meet.

Verdere uitslagen staan hier.

Oh ja, dat is waar ook. Zag zojuist een treffen van de heren Peter Jan Rens en Emile Ratelband in RTL Boulevard (kijk ik nooit naar natuurlijk, zag het bij de kapper ;-)). Ratelband wil Rens failliet laten verklaren omdat deze hem nog zesduizend euro schuldig zou zijn. Beide positivo's kwamen er tijdens de uitzending niet uit, dus dat muisje krijgt nog een (ratelslang)staartje.

Lekker belangrijk zou je zeggen, maar voor mij was het een mooie aanleiding om een oude koe uit de sloot te halen, een soort van cartoon die ik destijds maakte naar aanleiding van de 'fittie' tussen 'treiterjournalist' Rob Muntz en 'Mister Tjakka' Emile Ratelband.



Muntz, verkleed als Ratelband, bestookte de èchte Ratelband in de vertrekhal van Schiphol. Hetgeen hem op een welgemikt knietje van de positiviteitsgoeroe kwam te staan. In zijn kruis. Filmpje! Over kruis gesproken: Muntz was ook spraakmakend door zich voor te doen als televisie-dominee, en zijn persiflage van Hitler riep veel hilariteit op, anderen vonden deze 'act' het toppunt van smakeloosheid.

zaterdag 18 februari 2017

Ed van der Elsken in Het Stedelijk


Het is alweer 37 jaar geleden dat Ed van der Elsken overleed. Bij leven was hij al een beroemd fotograaf, niet in de laatste plaats door zijn weergaloze straatportretten. Waar Ed was, droeg hij zijn camera met zich mee. Zelden heb ik een enthousiaster, gepassioneerder en aardiger mens ontmoet. Niet dat ik hem nou zo goed kende, het contact hield verband met een filmproject dat via het ministerie van WVC liep. Later kwam ik 'm tegen in Amsterdam, toen maakte hij een foto van ons vlak voor de start van de marathon. Dat was - meen ik - in 1980.

De foto is al meer op dit blog geplaatst, maar in dit verband is-ie niet te missen natuurlijk.


Vandaag ging ik naar de Ed van der Elsken expositie in Het Stedelijk Museum van Amsterdam. Ondanks het aanvankelijk wat sombere - want mistige - weer leek het wel hoogseizoen in de hoofdstad. Maar dat lijkt het elk moment van het jaar wel, wat een drukte.



Vanaf Amsterdam CS liep ik naar het Museumplein waar ik als museumjaarkaarthouder mocht aansluiten in de zogeheten 'snelle rij'. Maar erg snel ging het niet. Hoe dan ook: eenmaal binnen, ging het een stuk vlotter.


Van der Elsken was een ongelooflijk productieve fotograaf, cineast en cameraman. Dat werd ook wel duidelijk tijdens deze expositie, een retrospectief waarbij de wanden van tien zalen zijn volgehangen met zijn foto's - stuk voor stuk kunstwerkjes - die goed het tijdsbeeld weergeven van het moment waarop die foto's zijn gemaakt. Intrigerend zijn de foto's uit de periode dat hij in Parijs woonde en werkte en waar hij zijn 'muze' Valeri ontmoette. De foto's geven een goed beeld van de bohemien-achtige 'sien' van Parijs in die jaren.

Verder veel foto's die hij maakte van zijn reizen (Japan, India, Cuba, Groenland, Indonesië, Zuid-Afrika enzovoorts), natuurfoto's, portretten van optredende jazz-legendes onder wie Chet Baker, Ella Fitzgerald, Count Basie, Duke Ellington, Benny Goodman en vele, vele anderen.

Overal richtte hij zijn camera op mensen, op het leven. Terwijl hij filmt en vertelt verschijnen foto’s en filmfragmenten van bevallingen, verliefde stelletjes, politieke gebeurtenissen, kinderen en pubers. Rond de vijfduizend opnamen heeft de fotograaf bewaard, allemaal zijn ze uitdrukking van Van der Elskens credo: het leven loven in elk opzicht, of het nu de liefde en schoonheid is of  ‘razernij, bloed, zweet en tranen’.

Van der Elsken was een verre van afstandelijke fotograaf: met een wonderlijke combinatie van enthousiasme, charmante brutaliteit, gedrevenheid en ontwapenende vriendelijkheid legde hij contact met de mensen voor de camera. In de films die hij maakte liet hij zichzelf ook vaak zien, begeleid door kleurrijk, zelf gesproken commentaar.


Ook zien we fragmenten uit de documentaire reeks die zijn dochter maakte en waarin Van der Elsken strijd levert tegen de vijand waar niemand van kan winnen, de dood. Eind jaren tachtig werd de serie gemaakt en later uitgezonden, het was een indringende documentaire. Treffend is het eindshot waarin Van der Elsken afscheid neemt van zijn publiek met een treffende boodschap: "Het ga jullie goed! En laat de wereld zien wie je bent".

woensdag 15 februari 2017

Picasso's aardewerk


Je kunt van Picasso vinden wat je wilt, maar dat hij een superproductief man was zal niemand ontkennen. Wij kennen hem vooral als kunstschilder die - na de gebruikelijke eerste periode waarin hij, zoals zoveel beroemde kunstenaars, had bewezen 'echt' te kunnen schilderen (lees: 'normaal' naturalistisch werken) - een ware revolutie ontketende met zijn kubistische kunst.


Tot en met 5 maart exposeert het Museum Beelden aan Zee keramisch werk van Picasso. Want ook op het gebied van keramiek en sculptuur heeft de grote meester zijn sporen verdiend.


Het museum is snel te doorlopen, niettemin toch nog even in het museumcafé op de begane grond koffie met een zogeheten 'Picasso Petit Four' genomen.

Dat was allemaal gisteren. De terugweg vanaf de boulevard (Strandweg) ging met de benenwagen. Wat geen straf was, want de zon scheen weliswaar zwak, maar wel voortdurend. Onderweg bij de kruidenier die op de kleintjes let en bij slager Waayer op 'De Fred' boodschappen gedaan voor het avondeten. Biefstuk met roquefortsaus.


In en rond het water van het Segbroekpark waren twee knobbelzwanen druk bezig een soortgenoot te verjagen, vooral mijnheer Zwaan liet zich niet onbetuigd en vloog de jonge indringer een paar keer woedend in de veren, ook nadat de laatste zich tientallen meters verderop in veiligheid meende te hebben gebracht. Spring is in the Air!

Wat hardlopen betreft: dinsdag zeventig minuten gelopen en vandaag (vanmorgen, na een korte 'oppas-sessie' en de krachttraining) bijna een uur, met wisselende tempo's tussen de 200 en 800 meter.