zondag 28 mei 2017

Kom mee naar buiten allemaal....


.... dan horen wij de wielewaal.
En horen wij die muzikant
is de zomer in ons land'.

Gistermorgen in alle vroegte naar Vlaardingen gereisd om in De Broekpolder vogels en andere dieren te spotten. In de hoop om ook de wielewaal te horen - niet te zien want dat is vrijwel onmogelijk - wat mij de vorige drie keren dat ik deze plek bezocht niet is gelukt. En dat terwijl op Waarneming.nl door diverse vogelspotters en andere in de natuur geïnteresseerden jaar in jaar uit gemeld wordt dat zij onze geel-zwarte vriend hier hebben gehoord. Maar waarom is het mij dan nooit gelukt? Nou ja, wel een keer in 'ons eigen' Westduinpark een paar jaar geleden...

Vanaf bushalte Floreslaan liep ik richting viaduct, daar onderdoor en meteen sta je in het natuur annex recreatiegebied dat De Broekpolder is. Daar volgde ik meteen het voetpaadje met de aanduiding 'Rondje Broekpolder'.

Het pad voerde door een uitzonderlijk ruig en groen gebied waarbij ik onderweg al het nodige ben tegengekomen.

Uiteraard geen wielewaal, maar wel een groepje groenlingen, vlinders - vooral atalanta's en het bont zandoogje en twee lieveheersbeestjes die er heel verschillend uitzagen maar elkaar kennelijk toch heel lief vonden. Wat uiteraard ook bij ons mensen niet uitzonderlijk is. Het gaat hier hoogstwaarschijnlijk om het Aziatische lieveheersbeestje.


Verder het pad volgend, constant begeleid door uitbundige vogelzang (geen wielewaal uiteraard), kom je in het zogeheten Klauterbos waar jong en oud op natuurlijke wijze kan recreëren: hardlopen, crossfietsen, wandelen enzovoorts. Dicht en rijk begroeide stukken worden afgewisseld met open doorkijkjes.

Grasmus
Het is heel lastig om vogels te fotograferen merk ik, je moet geluk hebben, de camera voortdurend in de aanslag en niet te lang aarzelen want vogels zijn meteen eh.. gevlogen.


Op een gegeven moment komt het kronkelige natuurpad uit op meer verharde weg waar je diverse paden op kan. Ik volgde het Klokbekerspad langs het meer waterrijke deel van de broekpolder. Daar viel ook genoeg leven te bespeuren.


Pas twee uur later, op de terugweg, liep ik andermaal op het pad langs het water en toen zag ik steeds een visdiefje over het water scheren in de hoop een visje te verschalken. Wat hem ongetwijfeld gelukt zal zijn.




Ook was er toen opeens een kudde hooglanders die een deel van het pad in beslag namen. Maar dat viel wel te omzeilen, bovendien zijn het vreedzame dieren die niet snel in de aanval zullen gaan, zeker niet als ze daartoe niet worden uitgelokt.



Maar we hebben het al over de terugweg, even kijken waar ik gebleven ben. Oh ja: verderop het pad kwam ik uit op een breder pad waar ook meer mensen liepen en fietsten, en volgde ik linksaf het paardenpad. Ook daar weer veel vogelgeluiden: vinken, tjiftjafs, merels, zanglijsters, zwartkoppen, roodborstjes, enzovoorts. En opeens, heel in de verte... het zal toch niet?

Jawel, daar hoorde ik hem. Onmiskenbaar. In al zijn simpelheid een volle, magische klank. Een keer of vijf, zes hoorde ik 'm, mijn dag kon niet meer stuk. Hij klonk wel ver weg maar ik kon letterlijk niet van het padje af dus besloot ik maar om aan het eind daarvan via de verharde weg in de richting te lopen van waar het geluid kwam.

Zo gezegd zo gedaan en je raadt het al.... de geel-zwarte muzikant heb ik niet meer gehoord. Maar goed, de zomer is in het land, dat weer wel!

Meer foto's van een matineuze wandeling door de Broekpolder staan hier.

's Middags, terug in de residentie, op de fiets naar Kijkduin waar ik mij voegde bij het gezin dat met volle teugen van zon en strandleven genoot.

Later in de middag sloeg het weer om, of liever gezegd de temperatuur. Aanvankelijk was het warm maar door de zwakke zuidoostenwind heerlijk toeven op het strand, maar later kwam er - wat later bleek heel lokaal te zijn - bewolking waarna de temperatuur zeker tien graden naar beneden schoot. Maar toen was het toch tijd om iets te gaan eten wat we ook spontaan hebben gedaan.


Bij The Fish Club op het Deltaplein hebben we heerlijk gegeten. Eerst Chloë (luchtige en krokante kibbeling) omdat zij na zo'n lange intensieve stranddag wellicht in slaap zou vallen voor een hap te hebben gegeten. Dat bleek echter niet het geval. Zelf nam ik ceasarsalade met gamba's en parmezaanse kaas en vooraf - evenals de anderen - vongoles. De anderen hadden kabeljauw met truffelsaus als hoofdgerecht, dat was ook erg lekker. Ruim twee uur later gingen wij met een voldaan gevoel ieder ons weegs, maar niet nadat Chloë nog een ritje in de draaimolen had gemaakt.

donderdag 25 mei 2017

Hot Golden Ten


Vanmiddag ging ik na een ochtendje strand - mooi zonnebaadweer, ondanks een kille noordenwind - naar Delft voor de Golden Ten. Een van de grootste, best georganiseerde en wat inschrijfgeld betreft goedkoopste hardloopevenementen van de regio.

Normaliter ben ik van de partij, maar dit jaar heb ik te lang gewacht. Zodra online kon worden ingeschreven liep het storm, met als gevolg dat binnen no time alles vol zat....

Geen nood, dan maar kijken. Ook leuk. Per slot van rekening wordt je van een hele dag strand ook gaar. En zondag kan ik mijn ei kwijt bij The Hague Royal Ten. Gezien de weersvoorspellingen zal dat ei  waarschijnlijk automatisch een gebakken omeletje worden. Maar vandaag was het ook knap warm, de lopers zouden daar best last van kunnen krijgen.


Lopend vanaf het station naar het centrum, kwam ik de nodige bekenden tegen (onnodige bekenden waren er niet). Met Paul Kruijssen die juist zijn startnummer had opgehaald op de Grote Markt, liep ik naar het Congregatiegebouw, waar andere hardloopmaatjes stonden. Michel en Hizkia waren zelfs al klaar met lopen, ze hadden voor de vijf kilometer gekozen die eerder van start was gegaan. Even wat gebabbeld met deze en gene waarna ik naar de Voorstraat liep. Daar stond ik bij Chocolaterie De Lelie lang in de rij om zo'n voortreffelijk ijsje te scoren.


Het was daar dat ik Lodewijk van Dongen en Jim Hoft tegen het lijf liep, zij waren op weg naar het 1 km punt om de 10 km lopers te supporten. Ik liep met hen op, wellicht zou ik daar wat foto's kunnen maken. Het was een mooi halfbeschaduwd plekje onder bomen, langs het water.


Amper vijf minuten nadat we ons hadden geïnstalleerd, kwamen de motoragenten en vervolgens de eerste lopers. Ik heb een tijdje lukraak foto's staan schieten maar op een gegeven moment hield ik er mee op, er kwam geen eind aan de stoet 10 km lopers.

Naderhand wandelde ik langs het water een paar honderd meter verderop de brug over en direct linksaf. Zo kom je aan de overkant van het water, waar de terugkerende lopers werden opgewacht.


Een verre van complete en chaotisch 'hot en haar' gerangschikte compilatie (moet nog steeds uitzoeken hoe ik de via mijn nieuwe camera ingelade foto's chronologisch kan (laten) rangschikken) staat in dit album.


Oh ja, de uitslagen staan ook online, al heel snel na de loop eigenlijk. Pluim voor de organisatie!

Gajes(?) in Meer en Bosch

Deze rozen verspreiden een bedwelmend zoete geur in de voortuin
Na de halve marathon op zondag heb ik niet meer gelopen, wel op maandag gerelaxed op het strand en later in de tuin. En tussen de bedrijven door boodschappen gedaan en wat huishoudelijke en pc-werkzaamheden verricht. Alledaagse activiteiten kortom.

Op dinsdag een stukje gewandeld van huis naar de Regentesselaan vice versa. Bij aquariumzaak Holgen kocht ik wat levend voedsel - watervlooien en muggenlarven - voor de visjes, salamanders en kikkervisjes in ons vijvertje. Maar ik dwaal af.

Woensdagochtend eerst het inmiddels traditionele setje bankdrukoefeningen afgewerkt. Tot ca. 50 kilo deden Menno, Pierre en Carel mee. Daarna met Arie en Wim door tot tachtig kilo, zij deden er nog een schepje bovenop tot 5x90 kilo. Voor mij nog te gortig. Thuisgekomen, weer even achter de schildersezel gezeten en ook nog wat 'gedaan'.

's Avonds was de reguliere training. Op basis van het schema een aantrekkelijk programma: een loopje met als kern twee series van 6 x 200 meter, met telkens een minuut herstel tussen de tempo's en vijf minuten herstel tussen beide series. Arie leidde de groep naar Meer en Bosch. Onderweg daarheen deden wij eerst de gebruikelijke warming up. Bij Meer en Bosch ook nog wat loopscholing, naar de pomp lopen (letterlijk, om wat te drinken) en vervolgens de eerste serie, een rondje Meer en Bosch inclusief zes keer versnellingen van één minuut, het equivalent van ca. 200 meter. Arie gaf met een fluitsignaal het begin en het eind van de versnellingen aan.

Bieslook is niet alleen lekker over de sla, maar geeft ook mooie bloemen
We hadden ditmaal Walter (vriend van Tanja) als gastloper. Het bleek dat hij voor onze groep aan de snelle kant was want tijdens de tempo's liep hij met gemak ver op kop. Niet zo gek want op 'de halve' loopt hij zo rond de 1:35 tot 1:40.

Zelf had ik in het begin wat moeite, de benen voelden nog steeds wat stroef vanwege  'Leiden'. Bij de tempo's raakten ik allengs meer op dreef en in de tweede serie - inmiddels op de terugweg naar de Laan van Poot - kon ik met de voorsten mee. Voor wat het waard is, want de hele groep liep hard. Moet er wel bij zeggen dat het voor mij geen 10km tempo was, daarvoor ging het te snel.

Op het laatst waren we Arie even kwijt, dat was nog in Meer en Bosch. Het bleek dat hij een oudere 'dame' had aangesproken die onze groep even daarvoor had uitgescholden voor 'gajes'. Het enige dat wij echter hadden 'misdaan' was lopen op het pad waar zij ook op liep met echtgenoot en hond. Maar dat mag, sterker nog, we hebben tijdens het passeren netjes 'goedenavond' gezegd. Ik kan mij wel een beetje voorstellen dat je tijdens een boswandelingetje rust zoekt maar het eventueel 'verstorend' effect van zo'n groep lopers is zó voorbij.

De smeerwortel bij de vijver komt ieder jaar op groeit als een malle
Na afloop tracteerde Ana ons op thee en heerlijke stroopwafels vanwege haar verjaardag. Maar eigenlijk viel er voor haar nog meer te vieren want evenals in Rotterdam (waar ze tweede dame in haar categorie werd op de marathon) viel ze in Leiden in de prijzen met een derde plaats in haar categorie. Daarmee is ze inmiddels een paradepaardje binnen Groep 7!

In de kantine volgde menigeen de wedstrijd Ajax-Manchester via het grote scherm. Niettemin was het niet erg druk, waarschijnlijk omdat vandaag de Golden Ten wordt gelopen in Delft. Al vrij snel na het online inschrijven was de limiet bereikt, ik was in ieder geval te laat maar geen nood: ik ga wel even kijken vanmiddag. Zondag is de Royal Ten in Den Haag. Daar ben ik ook meestal van de partij en ook ditmaal heb ik mij ingeschreven. Een leuk evenement. De verwachting is echter wel dat het heel warm gaat worden. We merken het wel...


dinsdag 23 mei 2017

Haag-leden liepen 'Leiden' - de uitslagen


Soms heb je even de tijd èn de bui om wat te gaan 'peuteren'. In dit geval was het om de resultaten van de Haag-leden bij de Marathon van Leiden - (halve) marathon en overige afstanden - in een lijstje te plaatsen.
Bij sommige uitslagen kun je de resultaten per vereniging ophalen, maar - tenzij ik iets over het hoofd heb gezien - lukte mij dat hier niet, althans niet op een overzichtelijke manier.

Let niet op het wonderlijke inspringen van de genoteerde tijden, in het oorspronkelijke document is dat goed gelukt maar bij het kopiëren naar mijn blog ging het mis. Maar ik denk dat het duidelijk genoeg is zo.

Ik heb slechts een chronologisch overzicht gemaakt, onderverdeling naar leeftijd en sekse heb ik achterwege gelaten. Een uitzondering heb ik gemaakt voor de ruim 70-jarige autocoureur Fred Frankenhout, een Haag-lid die bij de meeste clubleden onbekend is maar mij al jarenlang - ook bij de CPC - is opgevallen vanwege de voor zijn leeftijd uitstekende tijden die hij loopt. Moet 'm toch maar eens een keertje gaan interviewen...

Verder verdient Agnes Bax een bijzondere vermelding omdat zij als enige van onze vereniging de hele marathon heeft uitgelopen!


Uitslagen Haag-leden halve marathon Leiden d.d. 21 mei 2017

Marathon

Agnes Bax 5:17'42

Halve Marathon

Allard Lambers 1:24'05
Klaas Jan Bolhuis 1:40'10
Fred Frankenhout  (M70)     1:40'28
Walter Legerstee                   1:45'06
Yvette Solognier                   1:47'26
Eveline van Leeuwen           1:47'44
Vincent Ohm                         1:53'19
Steven Slabbers                     1:53'46
Rui M.L. Duarte                   1:53'54
Ana Pescadinha                     1:56'20
Nanet Kunst                         1:56'49
Kees Koppers                       2:00'35
Manita Vilain                         2:02'53
Gerard van der Zijden           2:03'01
Chris Oude Maatman           2:07'02
Fred van der Gon Netscher   2:07'17
Fanny Geerling                     2:07'40
Marleen Veldink                   2:07'40
Eddy Schmitz                       2:09'08
Maaike Ebberink                   2:10'11
Inge Rodenburg                     2:10'30
Ron van Ark                         2:13'19
Tanja van Dijk                       2:15'38
Judith Brüggenwirth             2:18'41
Tanja Koekebakker               2:25'51
Wendy van Eersel                 2:30'37

10 kilometer

Geurt Jan van der Meiden     42'46
Robbert Verkuijlen               52'32
Gerard van Lieshout             56'10
Willem Wissink                     59'02
Katy van der Wansum       1:08'57


5 kilometer

Michael Megos 16:26
Fe de Ruijter         24'31


KIDS run

Meike Schumacher 9'51

zondag 21 mei 2017

Lijden in Leiden

"Wat een martelgang was Leiden" verzuchtte Yvette na afloop van de halve marathon van Leiden waaraan niet alleen zij maar ook Ana, Eveline, Ilse H. en vele anderen hadden deelgenomen. Wij zaten op dat moment op het terras van Stadscafé De Werff. De anderen, die daar zojuist de lunch hadden genoten, konden haar geen ongelijk geven. Ook Eveline had last van de warmte en snelle Ilse, die normaliter niet snel opgeeft, werd al na zes kilometer onwel en hield het voor gezien. En dat te bedenken dat vele anderen de hele marathon hadden gelopen. Maar ja, alles is een kwestie van trainen.

Zelf heb ik mij er ook weer eens aan gewaagd. Aan de halve marathon wel te verstaan. Van tevoren had ik aan iedereen die het wilde horen - of niet wilde horen - gezegd dat het voor mij een soort van intensieve training zou worden van om en nabij de twee uur. Reden: te weinig duur in de benen. Maar omdat ik twee weken geleden in Gulpen die 23km trailrun had gelopen, waagde ik het er op.

Echter had ik van tevoren niet het gevoel dat het zó goed zo gaan. Dat wil zeggen, de eerste dertien kilometer, op dat moment liep ik nog op een schema van onder de twee uur. Ook toen geloofde ik nog dat een - relatief goede - tijd van rond de 1:55' haalbaar was. Daarna ging de kaars uit, niet eens zo langzaam, maar wel zeker. De laatste vijf kilometers werden ook voor mij een ware martelgang, pijn in benen en lies, zuurstofschuld, helemaal kapot. Clubgenoot Chris Oude Maatman passeerde mij. "Gaat-ie?" "Het ging wel, maar nu begin ik het moeilijk te krijgen" was mijn antwoord. Het bleek dat hij met dezelfde problemen kampte. Even later ging ik hem weer voorbij en dan hij mij, en zo ging het stuivertje wisselen door.

De nazit in 2013
De laatste twee kilometers waren helemaal een verschrikking, temeer omdat al kilometers eerder de lopers werden aangemoedigd met uitroepen als 'je bent er bijna' of  'goed zo, nog een heel klein stukkie'. Op een gegeven moment geloof je daar niet meer in: beurtelings wandelend, strompelend en iets dat in de verte op hardlopen leek werkte ik mij over de bruggetjes en met kinderhoofdjes belegde straten. Uiteindelijk was daar de finish, toen ik deze passeerde bleek, uitgaande van mijn horloge, dat ik er ca. 2 uur en 7 minuten over had gedaan.

Kwam trouwens weer heel wat bekenden tegen, zoals bloggers Jan de Boer, Running Ronald en Ger Bekkering, een oud-collega van het ministerie van CRM/WVC waar ik destijds werkte. Moest wel even goed kijken, hij was wat grijzer geworden, hij herkende mij het eerst.

Helaas kan ik dit blogbericht nog niet opleuken met foto's van de loop, daarom maar wat foto's van het randgebeuren en van vorige edities.

Haag Atletiek werd óók door deze lieftallige dames vertegenwoordigd...

Foto finish 2014: Yvette was toen minder luchtig gekleed dan die loper naast haar...