zondag 22 april 2018

Lenteloopjes...


Na de zeer matineuze twee-uurs wandeling afgelopen zaterdag toog ik later die ochtend naar landgoed Ockenburgh. Om te "kijken-kijken-niet-lopen". Familieomstandigheden zijn  de reden dat ik mij niet voor deze mooie 'groene' loop had vooringeschreven, en helaas bleek na-inschrijven niet mogelijk.


Nou ja, dan maar kijken. Heb mij nog enigszins verdienstelijk kunnen maken als kiekjesmaker en bij de 10 km ook als water-aanreiker, samen met Jan G.

Van zowel de 5 km lopers (zie dit album) als de 10 km lopers heb ik foto's gemaakt. Het hemd is altijd nader dan de rok, en uitgaande van dit spreekwoord kan ik met enige plaatsvervangende trots melden dat drie mannen van trainingsgroep 7 het meer dan goed hebben gedaan op de vijf, ca. 22/23 minuten: Ton, Berry en Peter. Ik weet de tijden niet precies, de uitslagen komen later op de site van de Ockrun.


En 'onze' Anja Rienstra, die op de 10 km. mooi tweede werd achter de 'spartaanse' Karin van Gorp.

Het was een leuke en mooie dag, maar toch blijf je met het gevoel zitten dat je niet hebt meegelopen, dus de volgende dag op naar Delft voor de Bertusloop. Het was er opvallend rustig, van onze club zag ik alleen Leen Harteveld. Voor mij persoonlijk behoren de Bertus- en Kerkpolderlopen tot mijn favoriete (5 kilometer) loopjes, wat alles heeft te maken met het mooie parcours, de Delflandse natuur spat er af.

De laatste tijd gaan die vijfjes niet zo snel bij mij, wat - naast leeftijd - ook te maken heeft met gewicht. Na de lenteloop vorige week heb ik er toch één kilo (van de 80) af kunnen krijgen. Nog niet genoeg maar ik had bij het lopen wel al een iets beter 'gevoel' dan vorige week. Het begon al meer op hardlopen te lijken, hetgeen resulteerde in een redelijke 27'50''.

Geen foto's van de Bertusloop, maar wel van de mooie omgeving....


 
  

 


zaterdag 21 april 2018

"Let me tell you about the Birds and the Bees"

"Heb jij nog wat te pimpelen bij je?"
In voorjaar en zomer staat mijn biologische klok op 'vroeg wakker en vroeg opstaan' ingesteld. Een uitslaper ben ik niet, maar ja, je wilt toch de tijd tussen opstaan en ontbijt zien te vullen. Voor dit seizoen is dat geen enkel probleem: aankleden, rugzak om, fototoestel mee, en wandelen maar. Zo ook vanochtend, om kwart over vijf stond ik buiten en amper tien minuten later was ik in de Bosjes van Pex waar de vogeltjes kwinkeleerden dat het een lieve lust was. 


Doorgelopen en via de Laan van Poot de duinen in. Het voordeel van zo vroeg in de natuur dat je je alleen op de wereld waant, bepaald een luxe gevoel in ons zeer dichtbevolkte land. Tijdens de wandeling - deels over paardenpaarden - hoorde ik drie nachtegalen het hoogste lied zingen, maar zij waren niet de enige vogels. Ik hoorde onder meer winterkoning, kool- en pimpelmezen, merels, vinken, roodborstjes en naderhand, weer terug via de Bosjes van Pex, naast genoemde vogels ook zanglijsters, zwartkoppen en de tjiftjaf.

Onderweg regelmatig de camera gebruikt. Hierbij een aantal van de beter geslaagde (vind ik).


Zwartkop (Sylvia atracapilla)

Zanglijster (Turdus philomenos)
Pimpelmees (Cyanistes caeruleus)
Groenling (Chloris chloris)

Even terug naar de vrijdag. Die ochtend een stukje meegetraind met 'Groep Maarten'. Het groepje was samengesteld uit een drietal snelle dames (Ilse, Ellis en Eveline) en hun mannelijke groepsgenoot Jos met zijn collega. Pieter Evegroen, amper hersteld van de marathon, deed ook mee. Maar ook waren twee Haagse Roadrunners van de partij, Zier en Jan G.


Kortom, stuk voor stuk lopers die behoorlijk sneller zijn dan ik. Toch maar even proberen, zij het in mijn eigen tempo. Na het inlopen op het grasveld en wat lichte korte versnellingen bij wijze van 'opwarming', het programma: vijf keer 200 meter.

De eerste keer was duidelijk nog een opwarmertje, toen liep ik 55 seconden op de 200m. Daarna ging het wel iets sneller, twee keer rond de 52 seconden. De vierde sloeg ik over en de vijfde en laatste voluit, wat resulteerde in 49 seconden en nog wat.

Over de Bosjes van Pex heb ik het regelmatig. Niet zo gek, het ligt op een steenworp afstand (wel door iemand als Erik van Vreumingen geworpen dan) van ons huis. Ik kom er dagelijks.

Ook kom ik met enige regelmaat bij Restaurant Pex. Al is het maar om een kopje koffie te drinken met een sportvriend of met familie terwijl kleindochterlief zich vermaakt op het springkussen.


Donderdagavond gingen wij er eten. Wat opvalt aan de uitspanning - die midden in de Bosjes van Pex staat - is de informele uitstraling.  Ook de menukaart oogt op het eerste gezicht wat sober, wat in schril contrast staat met de prima kwaliteit en hoeveelheid van het gebodene. Er is voor elk wat wils, want het is een echt familierestaurant en, wat je noemt, 'kidsproof'. Geen restaurant voor 'snobs' denk ik zo. Des te verrassender was dan ook het eten.


Alles was even lekker: het breekbrood was vers en warm-knapperig, de pompoensoep smakelijk en zo heet als soep opgediend moet worden. dat gold ook voor de cappucino achteraf. Zelf nam ik vooraf een voortreffelijke, goed gevulde Ceasarsalade met gamba's, mijn tafelgenoten gefrituurde/gebakken gamba's als voorafje, saté en biefstuk. Een van ons had nog ruimte voor een toetje, dat was een bordje met twee royale puntjes brownies met vanille-ijs en slagroom. Wat ook meewerkte was het weer, we waren er op die warme 19 april 2018 en zaten buiten. Zelf vind ik buiten eten niet ideaal voor een 'officieel etentje', maar binnen zitten was nu geen optie. Een geslaagd etentje was het dus wel, kortom.

donderdag 19 april 2018

Hot April

Het is vandaag in meerdere opzichten een bijzondere dag. Voor menigeen zal die vooral in het teken staan van veel zon en warmte! En de komende dagen blijft dat zo, dus weinig reden tot klagen.

Voor de cultuurbarbaar persoonlijk betekent het dat de vrouw die het al jaren - onbegrijpelijk, wat u zegt - bij hem uithoudt vandaag jarig is.

En wie ook jarig is: zijn weblog, blog of hoe je het wilt noemen. De Cultuurbarbaar is inmiddels 14 jaar online! Nog geen jubileum, maar toch. Het lijkt de dag van gisteren dat ik er mee begon. Wanneer ik er mee ophou? Is nog niet duidelijk, misschien dat ik het volgend jaar over een iets andere boeg gooi. Elke dag (ook) een tekening of zoiets, maar goed dat is nog maar een losse gedachte. Zou voor mij meteen een stok achter de deur zijn.

De afgelopen dagen veel buiten geweest, wat niet verwonderlijk mag heten. Gistermiddag nog naar het strand geweest, voor de eerste keer dit jaar! Ik had meteen een taak: een krokodil van zand maken voor kleindochter Chloë. En ook nog met frisse tegenzin pootje gebaad, zeg maar rustig voetje gebaad.

Volgens mijn tomtom heb ik de afgelopen week al 78.119 stappen afgelegd, dus ik kom ruim aan mijn half uur beweging per dag.
Zo ook gisteren. Uiteraard eerst een ochtendwandelingetje, ontbijt klaarmaken, even achter de pc en dan naar het krachthonk. Of het door het mooie weer komt of iets anders, maar het was vrij rustig gisterochtend. En afgesproken is het niet, maar we stonden en allemaal geel op!

 

Naast de gebruikelijke wandelingetjes en fietstochtjes van en naar de Jumbo, AH, Westduinpark, Laan van Poot en overige bestemmingen, is er ook weer getraind. Eigenlijk had ik er een hard hoofd in. Aanvankelijk gaf ik aan alleen voor het inlopen met de groep mee te gaan, maar het werd toch meer dan dat.

Op het programma stond een fartlek. toch wel een van mijn favoriete trainingsvormen. Echter werd het toch een behoorlijk zware training met veel klimmetjes en lange stukken tempo over onder andere de Puinduinen, het Westduinpark en Meer en Bosch. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik wel langer heb (mee)gelopen dan ik van plan was maar de training niet helemaal heb afgerond.

Vooral het - bij degenen die 'm al eerder hadden gelopen beruchte - 'klaverblad', waarbij de in 'snelheidsniveau' opgesplitste groep vier rondjes (nou ja, zeg maar rustig ronden) moesten lopen in 'eigen' (lees: flink) tempo. Voor mij ging het eerste rondje met Ana, Alice en Patty naar boven het puinduin op, pad volgen en dan langs partycentrum Ockenburgh terug naar het uitgangspunt bij 'de pomp'. Daarna had ik het wel gehad.

Op eigen gelegenheid teruggelopen/gewandeld. Warmte, gewicht en weinig 'duur' in de benen. Toch wel een tevreden gevoel over de dag.

Tenslotte nog wat 'groei- en bloei' plaatjes uit de directe omgeving. Het is tenslotte lente!




zondag 15 april 2018

Van Lentepark naar Lenteloop en Lentebok


Het was een weekend met de nodige variatie. Zaterdag diverse dingen rond en om het huis (= voor- en achtertuin) gedaan en ook nog even naar Leiden voor een bezoekje aan de Hortus Botanicus. Dat was wel grappig, eenmaal daar aangekomen stuitte ik op een fotoshoot met een bruidspaar en hun gevolg. Bleken dat mijn directe overburen te zijn en het bruidspaar hun oudste zoon en schoondochter. Zij wonen in Canada maar kwamen voor deze speciale gelegenheid naar Nederland.



Verder in de Hortus de nodige kiekjes gemaakt, de meeste had ik al op Facebook gezet.
Wie echter niet op FB 'zit', hieronder een paar mooie blommekes.


Zondagochtend 15 april toch nog meegedaan aan de Zier Lenteloop. Ik had mij na-ingeschreven omdat ik rond deze tijd voor de tweede keer grootvader verwacht te worden. Het is nog niet zo ver, dus op naar de Laan van Poot. Vooraf had ik er zin in. Sterker nog, ik schreef mij ter plekke in voor de 10 kilometer. Moest lukken want de laatste dagen heb ik 'goede benen.'

Maar helaas. Al snel nadat de lopers van de vijf en tien kilometer om 11:15 uur van start waren gegaan, bleek dat 10 kilometer er voor mij niet in zat. Veel lopers die ik normaliter voor kan blijven passeerden mij. Met veel moeite en in een aanmerkelijk langzamere tijd dan ik de laatste maanden van 2017 gewend was te lopen bereikte ik de finish. Weliswaar was de afstand 200 meter langer dan 5 km en werd het onverwachts warm onderweg, maar goed, dat gold voor iedereen. Het ging alweer zwaar. Eenmaal thuis meteen op de weegschaal gaan staan, waar bleek dat ik in twee weken tijd nog geen gram ben afgevallen. 80 kilo. Tja, een strenge eet- en drinkdiscipline zit er nog even niet in.


Ook vandaag niet! Want enkele uren later ging ik naar het pas geopende biercafé 'De Haagse Prael', waar 'we' (een groepje Haag-vrienden) hadden afgesproken. Leuke en vooral grote tent, met een sprekend op Richard Branson gelijkende manager. Daar hadden we een paar gezellige uurtjes inclusief een bier-proeverijtje (4 biertjes en wat nootjes als garnituur), met een prettige Meibock als binnenkomer en een Milkstout als afsluiter. De brave huisvaders van het gezelschap (jawel, ook 'uw' cultuurbarbaar) gingen daarna huiswaarts, terwijl de anderen nog ter plekke bleven eten. Leuke tip Frank en Arne!

vrijdag 13 april 2018

Zeppelin 'meet and greet' met Ab en Robert


Sta ik deze week opeens in de Voetbal International! Toch verrassend voor iemand die een succesvol  kandidaat zou zijn voor 'De slechtste voetballer van Nederland' - als dat programma al zou bestaan. Bovendien - of misschien wel daarom - heb ik nooit veel belangstelling kunnen opbrengen voor die sport. Wat behoorlijk on-Hollands mag heten.

Het zit zo: gisteren kreeg ik een mailtje van ene Martine uit Hilversum. Zij schreef dat er deze week in voornoemd blad een interview is verschenen met haar echtvriend Ab Schuurmans, die ooit door zijn extreem lange haar een opvallende voetbalscheidsrechter in de eredivisie was. Eén van de foto's toont Schuurmans en mijn persoontje tijdens een 'meet and greet' met Robert Plant en Jimmy Page in Ahoy. Dat was in 1995 in Ahoy, vlak voor hun optreden aldaar.

Na dat mailtje dook ik meteen het plakboek op waarin meer foto's die tijdens deze sessie zijn gemaakt zijn geplakt. Ik scande de vermoedelijke foto in en mailde die naar Martine. Het ging inderdaad om dezelfde foto.

Uiteraard vandaag meteen bij Bruna de Voetbal International gekocht! Met het mooie interview met Ab over zijn scheidsrechtersverleden en zijn immense platenverzameling.

 
 Ik ken Ab ook van de platenbeurzen waar hij - tot op de dag van vandaag - een veelgeziene persoon is, we deelden onze onvoorwaardelijke muzikale liefde voor Led Zeppelin. Ook kwam ik hem af en toe tegen in Hilversum waar hij woont en ik werkte. Platenhuis 't Oortje was een locatie die veelvuldig door hem werd bezocht.
Gisteren naar het Gemeentemuseum en het GEM Fotomuseum. Vanmorgen naar het krachthonk en later naar Heempark H.J. Bos, voordat ik bij tuincentrum Ockenburgh wat plantjes kocht voor de schaduwrijkere plekken in de tuin. Ditmaal met mijn telefoontje wat foto's gemaakt, ik kom daar in een volgend blogje op terug.
 

donderdag 12 april 2018

Van Lentetuin tot Lenteloop


Na weken van volkomen stilte in en rond de vijver, zijn er de afgelopen week tekenen van leven waargenomen. Tijdens tuinwerkzaamheden hoorde ik met regelmaat de knorrende roep van de bruine kikker. Een keer zag ik zelfs een paartje zitten, op elkaar, maar ze houden zich goed verscholen onder de bladeren van de dotterbloem die op dit moment in bloei komt.


Ook is er wat kikkerdril in de vijver - deels afkomstig uit een vijver van vrienden uit de buurt - waar ook de kleine watersalamanders zich tegoed aan doen. Er blijft echter genoeg over. Vanmorgen ging ik in alle vroegte met mijn emmertje naar een naburig watertje om wat kikkerdril te scoren. De oogst zal ik desgewenst delen met mijn directe buren, een klein deel gaat in een bakje 'voor educatieve doeleinden'(lees: om mijn kleindochter de ontwikkeling van zwart stipje tot kikkervisje en tenslotte tot kikkertje te tonen).

'College' voor schoolkinderen over wat leeft en groeit rond de vijver (ca. 15 jaar geleden) 
Zo, dat was het 'vroege vogels' momentje van dit bericht. Ook nog iets over sport. Naast de inmiddels bekende ochtendsessies in het krachthonk met de 'Benidorm Bastards', is er ook nog getraind. Gelopen dus.

Nou, over de maandag zal ik het maar niet hebben. Nou ja, toch wel iets want dat is wel zo eerlijk. Maandag hadden we een training met 5 maal 1000 meter. Maar het lijf wilde totaal niet: stram, gevoelige knieën, pijnlijke benen. Ik kreeg het al moeilijk bij het inlopen en na amper tien minuten ben ik afgehaakt en ben mijn eigen gang gegaan. Wat al moeilijk genoeg was. Op mijn manier heb ik nog wel een stuk of vier 'duizendjes' gelopen maar er zat geen fut in. Kennelijk heeft de combinatie duurloop en wandelen op zaterdag, zwaar fietsen en tuinwerk op maandag er in gehakt. Of ik had gewoon 'mijn dag niet'.


Toch woensdagavond weer geprobeerd, nu was er inlopen en wat loopscholing in de duinen, waarna op de baan de kern van het programma werd uitgevoerd: drie keer 6 x 200 meter in 5 km tempo. Zo slecht het maandag ging, zo goed ging het woensdag. Sterker nog, de tweehonderdjes gingen allemaal ruim onder de minuut, en op het laatst zal ik er een paar in 51/52 seconden hebben gelopen. Fijn gelopen, heerlijke training! De les die ik er vooralsnog uit trek is dat herstel van een zwaardere inspanning cruciaal is, zeker nu de jaren vorderen. En ook dat schoeisel niet onbelangrijk is: nu had ik mijn lichte, soepele hardloopschoenen met weinig demping aan. Scheelt toch.

Nu even pas op de plaats tot zondag, want dan is de Zier Lenteloop. Ben van plan om die in een ontspannen tempo te gaan lopen, gewoon genieten van de Lente! En om de tijd geef ik geen Zier!