donderdag 17 augustus 2017

Zurück in Berlin (Zeil 1)

'Icke war einmal in Berlin'. Hele tijd geleden dat ik in Berlijn was, dat was in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Tijdens de Filmfestspiele Berlin mocht ik als onderdeel van een promotie- annex informatieteam voor de Nederlandse Film een stand bemannen. Voor mij persoonlijk waren het gedenkwaardige dagen, maar het voert te ver om die belevenissen op te rakelen.

Feit was wel dat de beruchte muur van Berlijn nog niet 'gevallen' was. Wat mij het meest is bijgebleven was het schrille contrast tussen het leven aan de westelijke en dat aan de oostelijke kant van de muur. Zelf zaten we in het westelijke deel waar het straatbeeld werd beheerst door immense welvaart. Het was een waar loflied op het kapitalisme: mooie winkels en warenhuizen, dure restaurants, luxe hotels, het was er allemaal. Een glossy overkill van Amerikaans imperialisme en liberalisme, het leek een dikke middenvinger naar het communistische oosten. Er werd daar in West Berlijn, zeker in materiële zin, van het leven genoten.

Op een van die dagen reden we met een speciaal voor toeristen 'grensoverschrijdende' bus via Checkpoint Charlie Oost-Berlijn binnen waarbij een strenge vrouwelijke gids uitsluitend stilstond bij en wees op glorieuze culturele uitingen van het socialisme zoals het Pergamon Museum. Dat hebben we toen wel bezocht, mij staan vooral de immens grote pompeuze beelden bij.

Op straten en pleinen was het opvallend stil en ongezellig: grauwbruin was de overheersende kleur, er was amper verkeer, wel zag je af en toe zo'n trabantje terwijl de mensen er wat gelaten en neerslachtig rondliepen.

Anno 2017 ging ons stadstripje naar Berlijn. Voor veel hardlopers geen onbekend oord want de jaarlijkse marathon van Berlijn behoort met die van Rotterdam en Parijs tot de grootste loopevenementen van Europa.

Na een lange treinreis - van huis via Amersfoort naar Berlijn is het bijna 10 uur reizen - arriveerden we afgelopen zondag in Berlijn. Vanaf de Hauptbahnhof was het nog een flink stuk wandelen naar ons hotel. Wat niet erg was na zo'n lange maar tevens comfortabele rit.


Na ons te hebben geïnstalleerd gingen we de naaste omgeving verkennen. We kwamen vrijwel meteen op zo'n soort kerstmarkt terecht, onder de 'Hohler Zahn' van de Gedächtniskerk. Kerstmarkt zonder kerst, maar er waren wel Reibekuchen. Konden we toch niet versmaden, en het Berlijnse bier was er prima bij.



En over die marathon gesproken: zelf heb ik de afgelopen dagen elke ochtend een stukje hardgelopen: niet lang maar gemiddeld drie kwartier. De route ging naar en door de Tiergarten, het grootste groengebied binnen Berlijn, grenzend aan de Zoo. Vanaf ons hotel (Hotel Air) dat vlak bij de Gedächtniskirche (vanwege de vorm van de toren 'Holle Kies'genoemd) ligt, was de weg erheen eenvoudig. De weg over, vervolgens langs de buitenmuur van het Aquarium en een winkelgalerij totdat bij een kruising uitkomt, daar sla je meteen een paadje linksaf in en vervolgens loop je een stuk door tot aan de opvallende ijzeren Rosa Luxembourg brug. Na daaroverheen te zijn gelopen kom je in een groot parkgebied met veel wandelpaden. Meer foto's van de trimroute...



Er zijn in Berlijn tientallen musea te bezichtigen, onmogelijk om deze allemaal in drie dagen tijd te bezichtigen. Als je dat al zou willen: in veel van die musea vormen de geschiedenis van Berlijn en de vele (wereld)oorlogen de centrale thema's.

Ik ga ook niet beschrijven wat er allemaal te zien is, ik beperk mij tot de foto's die ik er heb gemaakt. Dat was achtereenvolgens het Mauer Museum in de Friedrichstrasse, tegenover Checkpoint Charlie; het Duits Historisch Museum waar van alles te zien is.

Op dinsdag bezochten we - na een moeizame tocht daarheen - Slot Charlottenburg en op woensdag 'The Story of Berlin'.

Morgen volgt deel 2 van ons tripje Berlijn, want in één keer wordt het teveel. Dan ook meer aandacht voor andere musea en dergelijke, en ook voor een bootochtje over de Spree.

zaterdag 12 augustus 2017

En toen was daar weer de Bradelierloop


Vandaag was het weer zo ver: de Bradelierloop, de altijd gezellige wedstrijd- en prestatieloop in  De Lier. En wederom was Jan Wierenga zo aardig om ons richting Het Westland te vervoeren. Die 'ons' waren ditmaal niet alleen Jan Groeneveld en mijn persoontje, maar ook Pierre Tissot, die daags ervoor tijdens de trainingssessie in het krachthonk had aangegeven graag te willen meelopen, maar hij had geen vervoer. Dat was geen probleem voor Jan die ik later daarover belde, Pierre kon meerijden.


We waren ruim op tijd in het riante clubgebouw van voetvalvereniging Lyra. Daar konden de startnummers worden opgehaald en ook kon worden na-ingeschreven. Na ons te hebben omgekleed in een van de kleedkamers die zich in een zijgang van de parterre bevinden, gingen we naar buiten voor een lichte warming up. Totdat iemand van de vereniging ons verzocht de voetbalvelden niet te belopen omdat het gras juist was ingezaaid. Op een ander grasveldje konden we wel terecht.

Van onze vereniging gaven circa zestig personen acte de présence. Een aantal had voor de vijf kilometer gekozen, een ander aantal voor de tien kilometer. Zelf wilde ik, na al die 'vijfjes' van de laatste tijd, weer 'een tien' lopen. De beide Jannen hadden zich eveneens voor die afstand ingeschreven.

En zo geschiedde. Om 14:00 uur werden zowel de lopers van de vijf (één ronde) als voor de tien kilometer (twee ronden) 'weggeschoten'. Al met al zo'n 740 personen.

De weersomstandigheden waren goed, zij het dat er wel wat wind stond al heb ik daar zelf geen last van ondervonden.


Eigenlijk ging het best lekker, vooral de eerste kilometers gingen na een pittige maar niet geforceerde start vlot en iets over de 26 minuten passeerde ik het 5 km punt, waarna de tweede ronde inging. Toen leek het tempo ietsje omlaag te gaan, maar niet dramatisch en ik kon mij snel weer herpakken.

De laatste kilometer schroefde ik het tempo wat op hetgeen in een (tijdklok)tijd van 54'24'' resulteerde, op mijn eigen klokje was dat 53'57''.  Ben ik blij mee! Weliswaar een minuutje langzamer dan vorig jaar maar kom aan, ik had erg fijn gelopen en dat telt.

Na het douchen en omkleden in de ruime kantine op de eerste verdieping wat gedronken (chocomel en daarna radler, vreemde combi maar goed).


Ook even aangeschoven bij mijn trainingsmaatjes van Groep 7, waarvan er twee juist op deze dag jarig waren! Odette Tieleman (34 jaar) en Henk Moesman (77 jaar).

De meesten Groep 7 lopers hadden de 5 kilometer gelopen. Op laatstgenoemde afstand was Barend met 22'13'' de snelste, daarna Elselijn en Odette (26'06), Pierre (26'58''), Arie (27'44''), Sanny (27'54'') en de vandaag 77 jaar geworden Henk Moesman (28'18'').  Op de 10km liepen Sandra K. en Peter C. 51'09'' evenals clubgenoot Sherman.

Op 'hoger niveau' had onze club ook goed gepresteerd, Zo waren er prijzen en podiumplaatsen in diverse categorieën voor Bram van Dongen, Jeroen van Aken, Elsbeth Ciesluk, Janna van Dijk, Michel Out en Karen Lammerts van Bueren.

(Voorlopige?) uitslagen voor de 5 km staan hier en voor de 10 km hier!


En wat mijn reisgenoten betreft: zij waren tevreden! Jan W. had 54'49'' gelopen en Jan G. 48 minuten maar ik heb hem niet kunnen terugvinden in de uitslagen! Wellicht chip vergeten?

Allemaal BRUTO tijden, dus wellicht heeft deze en gene sneller gelopen dan aangegeven!

vrijdag 11 augustus 2017

De dingen van de dag

Ja, ik weet het, het heeft iets kinderachtigs maar toch leuk dat ik het afgelopen weekend weer eens onder de 26 minuten ben gedoken bij de Kerkpolderloop. De uitslagen zijn gisteravond op de site gezet. Wat aan de lijst opvalt is dat van de 137 lopers die hebben deelgenomen een flink aantal echt snel kan worden genoemd (5km tussen de 17 en 21 minuten). Pas vanaf de 44ste finisher kwamen de tijden boven de 21 minuten uit.


Bovenstaande foto heeft niets met de Kerkpolderloop te maken, maar alles met de coopertest een paar dagen later. Bas van Binnendijk was ook hier van de partij, zowel als deelnemer als fotograaf.

Het was nog vroeg in de avond maar Boudewijn, chef inschrijvingen, zat er al helemaal klaar voor!




Woensdagmiddag weer even Drievliet bezocht. Moest eerst iets afgeven in Rijswijk, waarna het nog een heel stuk lopen was naar de ingang, ook omdat ik de weg erheen verkeerd had ingeschat. In Drievliet zagen wij veel bekenden onder wie een jeugdvriendin van dochter Daphne met haar vriend en kinderen, en ik zag 'vanuit de verte' een Haag-lid met - naar ik vermoed - zoon en kleinkinderen.

Gisteren aan het eind van de middag iemand in het ziekenhuis bezocht, maar daarvoor was ik in Leiden om een tripje te regelen bij de Treinreiswinkel.

Daarna even het Museum van Oudheden binnengelopen. Dat bezoek was niet gepland, maar ik liep er toevallig langs. Fascinerend, vooral de doodscultuur bij de oude egyptenaren.



Sage Femme

Terug in Den Haag, heb ik een 'filmpje gepikt' in het Haags Filmhuis. Walter tipte mij om 'Sage Femme' (De Vroedvrouw) te gaan zien. Een goede tip, want het is een aardige film waarin heel goed wordt geacteerd. Maar ook weer geen film die een onuitwisbare indruk maakt.

We zien Claire (Catherine Frot) die als vroedvrouw werkzaam is in het plaatselijke ziekenhuis. Zij oefent haar taak met veel liefde en toewijding uit (N.B. in de film zie je ook een aantal baby's ter wereld komen). Op een dag verschijnt de flamboyante Beatrice ten tonele (Catherine Deneuve). Beatrice was de vriendin van Claires vader en in haar kindertijd beschouwde Claire haar als een moeder. Echter verdween Beatrice uit hun leven, dit tot verdriet en verbittering van Claire. Maar vooral vanwege haar ziekte (hersentumor) komt Beatrice na al die jaren Claire bezoeken om het contact te herstellen. Wat aanvankelijk zeer moeilijk gaat, maar geleidelijk aan komen zij nader tot elkaar.

Ondanks of juist dankzij de grote verschillen in karakter en levensstijl, beïnvloeden de vrouwen elkaar in positieve zin. Claire lijkt herboren en krijgt iets met haar buurman, en op haar beurt maakt zij Béatrice bewust van de pijn die zij anderen heeft bezorgd door haar egocentrische levensstijl.

donderdag 10 augustus 2017

Nazomerse coopertest

Dat niet iedereen verzot is op de coopertest, blijkt uit dit filmpje. Maar goed, in dat geval gaat het om de verplichte, van bovenaf opgelegde coopertest. Er zijn echter van die types die volstrekt vrijwillig twaalf minuten lang de benen uit hun lijf lopen. En er lopen heel wat van die types - letterlijk - rond bij onze club, dat bleek gisteravond weer.

Gisteren was de derde coopertest van dit jaar. In tegenstelling tot voorgaande jaren, kan de coopertest zich dit jaar verheugen op veel deelnemers, sommige series zitten al lang van te tevoren 'vol'. Dat komt vooral door de 'aanwas' van de wat snellere lopers uit de loopgroepen, die behoefte hebben hun snelheid te testen.

Zelf natuurlijk ook meegedaan, ik startte in de vroegste serie, om 18:30 uur. Het blijft leuk, ook al hoor ik tegenwoordig tot de langzame lopers. Deze keer hinkte ik op twee gedachten: enerzijds zo ingehouden mogelijk lopen (want zaterdag is De Bradelierloop), aan de andere kant wil je toch proberen meer meters te lopen dan de vorige keer.

Ik bleef in het spoor van Pierre lopen, zes rondjes lang. Hij loopt normaliter iets langzamer dan ik, dus het gevaar dat ik mezelf zou 'opblazen' leek niet groot. Toch ging het niet echt makkelijk, het was zelfs zwaar (misschien de warmte?) maar toen de laatste minuut inging  kon ik toch nog iets versnellen en Pierre voorblijven. Het werd 2420 meter, 40 meter sneller dan de laatste keer maar ik moest het wel uit mijn tenen halen.

Snel is het natuurlijk niet en als iemand vraagt hoe het ging, is het geijkte antwoord: "Prima, ik heb er twaalf minuten over gedaan". Maar ja, voor mijn leeftijd is het 'zeer goed' als je afgaat op de gangbare tabellen.



Na afloop nog even gekeken naar twee groepen die erna kwamen. Daar lopen behoorlijk snelle lopers en loopsters bij waarvan een aantal tussen de 3000 en 3500 meter uitkomt. Fillumpies!

maandag 7 augustus 2017

Kunstige koppen


Wederom dank aan Bas van Binnendijk, die gisteren niet alleen meeliep met de Kerkpolderloop, maar nadien ook kans zag om de overige lopers in beeld te brengen. Juist op het moment dat zij de meet passeerden.

Deze maandagavond maar eens rustig-aan gedaan bij de training. De groep was vrij groot, wat mij enigszins verbaasde: de zomervakantie is nog niet voorbij, al zag ik veel 'terugkeerders' bij de aanwezigen. Sandra was er in ieder geval, zij nam de training op zich.

Eerst inlopen en dan de gebruikelijke oefeningen, waarna we op het terrein van het voormalige Juliana Kinderziekenhuis nog wat loopscholing deden.

Op het programma stond een duurloopje van een uur, met daarbinnen drie keer een serie van 5x30 seconden in 10km tempo, met steeds 30 seconden herstel tussen de tempo's.

Niet dat het slecht ging, integendeel, maar ik bedacht mij dat het daags na de Kerkpolderloop en met de Coopertest aanstaande woensdag in het vooruitzicht, verstandig zou zijn om wat 'te dimmen'. Dus toen halverwege de training - we hadden er juist de eerste serie op zitten - drie personen (Arie, Sonja en Elly) afhaakten, besloot ik de vierde persoon te zijn. Met z'n vieren liepen wij via de duinen terug naar de Laan van Poot. Ter hoogte van het Fuutpad nam ik afscheid van het drietal en liep via Fuutlaan en vervolgens de Zonnebloemstraat door naar huis.


Over Zonnebloemstraat gesproken: de zonnebloem bij ons voor de deur staat er zonneblommig bij.

Voor de rest niet veel te melden vandaag, ik was druk bezig met het samenstellen van een online portfolio. Wel zo prettig en handig om een deel van mijn schilderijen- en tekeningen collectie ook op het net, op een website voor 'kunstige koppen' te 'exposeren'.

zondag 6 augustus 2017

Naar de Karrek, naar de Karrek.... en Kasteel Groeneveld

Update van het weekend. Laten we maar starten met 'last things first', oftewel de Kerkpolderloop. Vandaag kon ik weer meerijden met de van een korte vakantie (inclusief feestelijk familie-event) teruggekeerde Jan Wierenga. Tenminste, vorige week was hij ook al van de partij maar toen was ik in Drenthe. Uiteraard reed Jan Groeneveld ook mee, maar ook ditmaal liep hij niet mee omdat hij zijn krachten wil sparen voor volgende week zaterdag, voor De Bradelierloop.

Ik had er geen fiducie in dat het iets zou worden. Afgelopen dinsdag had ik al flink mijn best moeten doen om uiteindelijk in 26,5 minuten de vijf kilometer te 'ronden'. Dat was in Diever.

Vandaag dus maar gewoon rustig van start. Dat werkte, na anderhalve kilometer begon ik lopers te passeren zonder noemenswaardig te versnellen. En zo ging dat de hele tijd door, dat liep lekker. Maar het mooiste was toen ik mijn tijd zag op het moment dat ik over de finish kwam: 25'47'' op de tijdklok, op mijn horloge 25'41''. De eerste Kerkpolderloop dit jaar ruim onder de 26 minuten!

Na afloop nog een stukje uitgelopen met Michel en Hizkia, daarna douchen en wat napraten met onder anderen Bas, Quirine, Jan G., Mirjam en Sherman.

Zondag met z'n allen naar de kerk(polderloop): v.l.n.r. Jan G., Fred, Sherman, Hizkia, Quirine en Mulay
Sherman vroeg of ik mee terug wilde rijden. Omdat Jan W. altijd een stukje moet omrijden om mij thuis af te zetten, besloot ik van dat aanbod gebruik te maken. Dus met Mirjam en Sherman - die ook dik tevreden waren met hun prestatie op de 5 kilometer - terug naar 'Het Haagje'.

Kom ik er bij thuiskomst achter dat ik na afloop van de loop vergeten ben mijn gegevens in te vullen. Suf, zo kom ik niet in de uitslagen natuurlijk. Heb er maar een mailtje tegenaan gegooid richting Dijc Bertus, hopelijk komt het goed.

Met de Doornvogels naar Groeneveld

Daags voor de kerkpolderloop was weer de maandelijkse wandeling met de Doornvogels. Het werd hoogstwaarschijnlijk de laatste Doornvogelswandeling ooit. Reden is dat organisator Hugo er na ruim twintig jaar mee ophoudt. Wat ik mij kan voorstellen, wanneer je al zó lang iets doet komt er een moment dat je het welletjes vindt. Zelf heb ik dat ook gehad, en de organisator van de Kerkpolderloop had dit twee jaar geleden ook, vandaar dat deze loop nu beurtelings bij Sportcentrum Allround en IJsclub Bertus wordt gehouden. Het idee om de wandeling om beurten te organiseren werd met weinig enthousiasme ontvangen. Hoe dan ook zullen de Doornvogels nog weleens bij elkaar komen voor een reunie of iets dergelijks.

We hadden rond elf uur afgesproken bij 'De Generaal' in Baarn. De reis erheen ging voorspoedig, zij het dat ik vanwege een misverstand een trein later had genomen en daardoor een kwartiertje later kwam. Na de koffie vertrokken we voor een wandeling van ca. vijftien kilometer, die grotendeels naar, over en door landgoed Groeneveld voerde.


De wandeling bleek heel gevarieerd en voert, na een aardig stuk wandelen door fraaie villawijken, grotendeels door dicht bos en open heidevelden. Zowel op de heen- als de terugweg passeerden wij het schitterende Kasteel Groeneveld. Daar hielden we ook de laatste pitstop, op het grote open buitenterras van het kasteel.


Dea, Loes en ik hadden nog even tijd om binnen het kasteel een kijkje te nemen wat de moeite waard was. Naast de grote kasteelzalen is er op de bovenverdieping een expositie over Fiep Westendorp, met diverse speelmogelijkheden voor kleine kinderen.



Eerder dan gepland waren we terug bij De Generaal. Daar dronken we eerst een aperitiefje op het inmiddels behoorlijk zonovergoten buitenterras. Zó zonnig, dat de vriendelijke mensen van de bediening parasols gingen opzetten. Na een kwartier verkasten wij naar binnen, waar we de dag afsloten met een prima drie-gangen menu: bruscetta met pommodore en mozarella vooraf, spaghetti met paddenstoelen als hoofdmaaltijd (lekker) en een verrukkelijk dessert (mokka-mousse) toe.


De terugweg met Walter en Dea verliep niet geheel volgens plan vanwege een tragisch ongeluk (aanrijding met een persoon) elders, waardoor treinen de nodige vertraging hadden. Maar uiteindelijk toch nog op een nette tijd weer thuis.