zondag 20 mei 2018

DIOS lenteloop en andere geneugten

Het ritme van 'elk weekend een loopje' zit er zó in, dat een keertje overslaan meteen leidt tot een gevoel van: waar zal ik nou eens over schrijven? Thema's en onderwerpen zat, daar niet van, maar ja, de cultuurbarbaar is toch min of meer een hardloopblog.

Wel wat grappige kinderactiviteiten ondernomen, met onze kleindochters en hun mama. Zoals op woensdag het 'Kidsproof' riddertournooi aan de Mient, waar ook schapen van hun dikke winterjas werden ontdaan en er op diverse lokaties bij de kinderboerderij activiteiten waren met onder meer middeleeuwse handvaardigheid en broodbakkunst.


En ook was er op donderdag-oppasdag de gang naar naar Adventuria, waar altijd wel iets te zien en te doen is, ook voor kinderen.


Wel woensdag- en vrijdagochtend een beetje gestoeid in het krachthonk, maar op een rustig level. Vond het wel leuk om de drie mannen die ik begin deze week via 'herinneringen' op FB had gezet  en bijna veertig jaar geleden tijdens een plaatselijke 15 kilometer loop op de plaat zijn gezet, na al die tijd opnieuw te vereeuwigen.

39 jaar geleden....
... en 39 jaar later!

Hier met de nestor van het krachthonk, de 94-jarige(!!!) Menno
 De hele week is er niet gelopen, dus ook niet getraind. Nog steeds de nasleep van de verkoudheid die mij de hele week - overdag en (vooral) 's nachts - plaagde met soms verstikkende, intense kriebelhoest-aanvallen. Had goede hoop om vandaag 5 kilometer te lopen, onderdeel van de DIOS lenteloop, maar vanmorgen voelde ik: toch maar niet doen.

Wel afgesproken met Jan W. om met hem mee te rijden, Jan G en Pierre gingen ook mee. Camera mee, kon ik mij toch nog een beetje verdienstelijk maken als supporter.

Barrevoetse lente-elfjes waren ook van de partij!
Lang verhaal kort: ik heb zowel de lopers van de 5 als de 10 km vereeuwigd. Wegens een instellingsfout - verkeerde knopje verschoven - zijn die van de vijf helaas mislukt, maar van de 10 km staat er wel wat op. Gelukkig was Jeroen Tibbe ook aanwezig, hij zal ongetwijfeld weer schitterende en onovertroffen foto's van de lopers hebben gemaakt.

Het geel-groen van 'Haag' was goed vertegenwoordigd!

maandag 14 mei 2018

Bromgieters op de Hondsrug


Even een terugblik op een merkwaardig weekend. Een combinatie van Moederdag en de Run van Gieten bracht ons naar Drenthe.

Echter gingen wij er vrijdag heen, een dag eerder dan de bedoeling was omdat mijn schoonmoeder, twee dagen voor moederdag, thuis was gevallen en daarbij haar heup heeft gebroken. In allerijl naar het ziekenhuis waar ze - na diverse onderzoeken - gisteren is geopereerd. Gezien haar leeftijd (94 jaar) en andere fysieke problemen bracht dit serieuze risico's met zich mee. Het alternatief - om het zo maar laten - was ook nauwelijks tot geen optie. Doordrongen van de risico's, koos ze toch voor een operatie, wat zij goed heeft doorstaan.

Dus het was een weekend met veel ziekenhuisbezoek - vooral voor vrouw en schoonzus - en geen tochtjes in de omgeving, afgezien van twee ochtendwandelingen van en naar het Zwanewater en het Waterwingebied. De situatie was echter zo dat ik zaterdag toch aan de Run van Gieten mee kon doen, de 10 kilometer. Die begon pas later op de dag, om 18:00 uur.


Eerder die dag kon het startnummer worden opgehaald. Echter was ik zelf allesbehalve fit. De bronchitis en de daarmee gepaarde kriebelhoest was bij lange na niet geweken - integendeel, is erger geworden - wat maakte dat ik met meer dan frisse tegenzin en een gevoel van lusteloosheid aan de start stond, helemaal achteraan. Had ik wel mee moeten lopen? Ja, maar wel op mijn 'gemakkie', misschien zou het lukken om 'onder het uur' te blijven.

Eerder had ik wat foto's gemaakt van de lopers op de halve marathon en de zes kilometer, ongeveer anderhalve kilometer na de start. Zo kwam ik de tijd wel door.

Over de loop zelf kan ik kort zijn: het was een heel mooi en vrij zwaar parcours. Het drentse landschap staat daar wel garant voor.


Ik heb het (hard)lopend (nou ja, 'douwend' en sloffend) volbracht. Aanvankelijk zag het er naar uit dat een tijd onder het uur haalbaar was, maar de laatste kilometers kwam een fikse terugval ook al kon ik blijven lopen. Piepend en fluitend kwam ik in 1 uur 1 minuut en 39 seconden over de finish: ik schrijf het niet met trots op, maar het is niet anders. Daarna duurde het een tijdje voordat ik mijn luchtwegen - die direct na de finish zowat dicht zaten - onder controle had. De geluiden die ik voortbracht moeten onrustbarend hebben geklonken.

Op de laatste dag ben ik - als onderbreking van van het ziekenhuisbezoek - nog even naar het Drents Museum gegaan, waar momenteel (tot eind mei meen ik) een interessante schilderijen expositie  is getiteld 'The American Dream' (Amerkaans realisme 1945-1965). Ik had zelfs nog even tijd om in de fraaie Statenzaal een lezing bij te wonen die ongeveer veertig minuten duurde.




donderdag 10 mei 2018

Golden Ten langs de zijlijn


Het was een raar weekje, na die ruim 5 kilometer Houtloop bij AV'40 vorig weekend heb ik slechts twee keer getraind, al mag dat die naam eigenlijk niet dragen. Zowel maandag als dinsdag liep ik als een natte krant, had zware benen, scheuten in knieën en benen en ademnood. Steeds moest ik het hardlopen na een paar honderd meter afwisselen met wandelen omdat het niet meer ging. Een slak had mij met gemak kunnen bijhouden. Vooral woensdag voelde ik mij uitgesproken sloom en lusteloos, hoewel ik wel de sessie in het krachthonk heb afgewerkt. Daarbij kwam dat ik gisteren ook bij vlagen flink begon te hoesten, waarmee de reden van het 'gekruk' meteen duidelijk werd: ik had een flinke verkoudheid onder de leden.

Weer eens iets anders dan hardlopen...
Dus zat die vijf kilometer in Delft - onderdeel van de Golden Ten - er vandaag niet in. Niet zo erg want ik had mij toch achteraf moeten inschrijven.

Nu ga ik wel aanstaande zaterdag naar Drenthe (Gieten) om er 10 kilometer te lopen. Mooie combinatie met schoonfamilie-bezoek. Dat gaat uiteraard ook geen echte 'race' worden maar hoop  toch een beetje normaal (binnen het uur) te kunnen uitlopen. Hangt er van af of het hoesten doorzet, of dat het lijf gaat protesteren.

Mulay geeft instructies voor de warming up
Vanmorgen dus naar Delft, met mijn inmiddels vaste reisgenoten Jan G. en mijn fotocamera. Jan wilde wel de 10 kilometer lopen en had er echt zin in.

Onderweg naar het Cultuurlab (voorheen congregatiegebouw) kwam ik Rik Wolswinkel tegen, een van de snelle lopers uit het 'weblog' tijdperk. (Zo'n tien jaar geleden kwam een aantal hardlopende bloggers met enige regelmaat bijeen om gezamenlijk deel te nemen aan een loop of een gezamenlijke training. Leuke tijd! Rik zou trouwens naderhand ook een in ander opzicht leuke tijd lopen. Meer dan dat, iets meer dan 17 minuten op de 5km.


Even voordat de lopers van de 5 kilometer van start gingen, gingen Michel en naar het 1 km punt om ze op te wachten. Amper hadden wij ons langs het water geïnstalleerd, of de motoragenten kwamen er al aan, weldra gevolgd door de eerste lopers onder aanvoering van Mike Teekens. Hij zou zijn koppositie niet meer afstaan.

Hierbij de foto's die ik van dit onderdeel van de Golden Ten maakte. Eerlijk is braaf: ik heb vooral gelet op het geel-groen van onze vereniging. Voor duizenden deelnemers heb ik niet zoveel plek op mijn scandisk, bovendien ben ik geen professionele fotograaf, doe het puur 'voor de lol'.

Later ook nog foto's gemaakt van de 10km lopers, deze staan hier!

zondag 6 mei 2018

Warme lentedagen in het teken van De Vrijheid


Mooie voorzomer! Laat ons er nog even van genieten. Menigeen heeft dat de afgelopen dagen met volle teugen gedaan. Strand, bevrijdingsfestivals, trailruns en andere 'outdoor' evenementen, alles was druk bezet.

Op zaterdagochtend vroeg - het schemerde nog - een ochtendwandeling gemaakt via de Bosjes van Pex langs het water van de Machiel Vrijenhoeklaan naar Meer en Bosch, na dat doorkruist te hebben via de Laan van Meerdervoort terug naar huis.


Het Fluitekruid groeit nu welig, altijd een leuk gezicht vind ik.

Over fluitekruid gesproken: onderweg noteerde ik 'voor de grap' vogels die ik onderweg tegenkwam. Dat waren nog best veel soorten! Niet alle vogels heb ik gezien, maar wel gehoord.


Kleine opsomming: kool- en pimpelmees, kauw, kraai en ekster, merel, zanglijster, roodborstje, winterkoning, tjiftjaf, zwartkoptuinfluiter, houtduif. Langs en in het water knobbelzwaan, nijlgans en canadese gans, wilde eend, koet en waterhoen, in de rietkragen karekiet en ook nog een groene specht.


Aan het eind van de middag toch nog even naar het vrijheidsfestival gegaan op het Malieveld. Het was er erg druk. Was er op het moment dat Fab Morvan - van de destijds omstreden groep Milly Vanilli - optrad. Kwam daar ook Ruud en Jolanda tegen.


De volgende ochtend (vanmorgen dus) besloot ik om toch naar Delft te gaan, naar AV'40 voor een loopje. Jan G. kwam mij ophalen, samen liepen we naar het eind van de straat waar Jan W. ons opwachtte. Onderweg naar Delft haalden we ook nog Paul W. op, waarna de auto vol was.

Bij AV'40 kon niet alleen een 5 of 10 km worden gelopen, maar ook de halve marathon. Wij allen gingen voor de kortste afstand. Op Paul na, die 'pakte' toch een (rustig gelopen) tien kilometer.


Het ging best wel aardig vandaag, ik liep de 5083 meter in iets meer dan 28 minuten. Voor mijn gevoel ging het sneller, maar goed. Na de loop nog lekker wat 'gechilled' voor het clubhuis van AV'40. Met onder anderen Mulay, Mattijs, Karin, Hizkia, Michel en Jan.

Weer thuis, toch nog even naar het strand. Heel even gaf een zeewindje wat verkoeling, maar later werd het toch bloedwarm. Zowaar even in slaap gevallen. Relaxed!

vrijdag 4 mei 2018

Twee minuten


Voor het eerst van mijn leven heb ik de twee minuten stilte niet meegemaakt. Even voor acht uur viel ik in slaap op de bank, twintig minuten later werd ik wakker. Op dat moment vond de kranslegging bij het monument op De Dam plaats. Het zeer vroege wakker worden, de intensieve training en de wandeling vandaag heeft kennelijk zijn uitwerking gehad.

Nou ja, stil was ik in ieder geval wel. Was ik altijd al, niet zozeer uit braafheid of omdat ik daadwerkelijk aan de doden dacht (hoewel ik dat wel altijd probeerde) maar meer omdat ik het wel iets vond (en vind) hebben, twee minuten stilte. Geen gepraat, geronk of getoeter van gemotoriseerd verkeer. Slechts het gezang van nachtegalen, voor zover de herdenking plaats vond op de Waalsdorpervlakte.


Twee minuten. Daar bleef ik tien keer onder vanmorgen. Met Maarten de Niet en zijn gevolg onder wie Jan, Zier, Ellis, Ilse, Pieter, Pierre en Wim, deden we een baantraining: Tien keer tweehonderd meter (10 x 200m.). Daar ging uiteraard een vrij uitgebreide warming up aan vooraf. Het was een groepje met redelijk grote verschillen, de lopers gingen van 35 tot 59 seconden op de 200 meter. Zelf lukte het mij om zo tussen de 50 en 55 seconden te blijven. Voor de eerste keer heb ik het hele programma afgewerkt, dat had ik van tevoren niet gedacht, Ik wilde ook nog wat krachttraining doen, maar evenals vorige week was daar geen tijd meer voor.

Later op de dag ging ik, als een Louis Davids après la lettre, 'naar de bollen'. Dat wil zeggen met de trein naar Hillegom. Van voorgaande jaren weet ik nog hoe fraai het daar was met die kleurrijke bloembollenvelden en hoe zoet de geur van hyacinthen de hele omgeving bezwangerde.



Echter nu viel het daar bitter tegen. Akkoord, ik heb wat plaatjes gemaakt van de bloeiende bollenvelden die er waren, maar dat bleken zeldzame kleine oasen in een grote bruin- of  groengekleurde omgeving. Het merendeel van de velden was òf kaal, òf de bloemen zaten nog in knop, òf de bloemen (overwegend tulpen) waren al uitgebloeid. Daarbij komt dat Hillegom een zeer wandelaars-onvriendelijk dorp is: vanaf het station moet je een flink stuk over de openbare verkeersweg waar geen voetpad of trottoir langs loopt. Het is dus goed uitkijken en bij herhaling de berm in om niet te worden geschept. Maar goed, het was heerlijk wandelweer en dat is ook wat waard...


donderdag 3 mei 2018

Warrige loopdag

Het was - voor mij - een beetje warrige dag afgelopen woensdag. Op sportief gebied dan. Eerst was er 's ochtends de gang naar 'ons' krachthonk waar het iets rustiger was dan vorige week. De harde kern was er in ieder geval wel: we hebben netjes het programma afgewerkt en daarna aan de koffie.

Bij het verlaten van de Laan van Poot zag ik een goede bekende, zwager van een vroegere buurvrouw die ik vooral kende van het hardlopen in de jaren tachtig en negentig, we zaten vaak bij elkaar 'in de buurt'. Hij kwam net uit het nieuwe fitness-centrum 'Westduin' dat is ondergebracht in het volledig gerenoveerde gebouw naast de voormalige HALO (dat inmiddels is ontmanteld).

Hij vroeg of ik even een kijkje binnen wilde nemen. Ik moet zeggen: het ziet er heel mooi uit: grote, lichte gangen en ruimten met de meest uiteenlopende professionele apparatuur. Op 19 mei is er een open dag.



's Middags nog even langs gegaan bij Fietsenwinkel.nl aan de Laan van NOI. Ik heb mij de laatste tijd een beetje georiënteerd op een nieuwe (liefst wat 'snellere') fiets dan de vrij zwaar trappende stadsfiets die ik nu heb. Het hoeft niet per definitie een e-bike te zijn, ik denk meer aan een hybride. Heb een paar modellen - geselecteerd op internet - op het oog en daar wilde ik ter plekke even aan snuffelen. De komende tijd beslis ik nog wel wat het gaat worden.

's Avonds was er de coopertest bij Haag. Ik was ditmaal niet van plan om mee te doen, mijn loopprestaties zijn de laatste maanden niet van dien aard dat mijn vertrouwen op een goed testresultaat groot was, wat nog eufemistisch is uitgedrukt. Toch was ik vroeg op de club. Het liefst wilde ik voor mezelf lopen, maar om half zeven was de eerste serie. De meesten hadden zich vooringeschreven, maar er waren nog enkele startnummers te vergeven. Dus uiteindelijk, zeven minuten voor de start, toch maar ingeschreven.

Recente foto van de Coopertest aan de Laan van Poot ;-)...
In die eerste groep liepen nog een aantal mensen die niet erg snel waren - naast enkele zeer snelle  onder wie Fahrid - dus vooruit met de geit. De eerste twee ronden (800m) gingen best aardig (iets meer dan 4 minuten) maar daarna zakte ik toch iets in. Pierre en Jan W.  die mij passeerden kon (wilde) ik niet meer bijbenen. Gewoon maar het ingezette tempo proberen vast te houden, maar opeens raakte de  - toch echt van tevoren stevig aangestrikte lange veter - van mijn linkerschoen los en moest ik aan de kant om die opnieuw te strikken. Dat scheelde toch al gauw 10-15 seconden. Maar goed, toch weer doorgegaan en na 12 minuten bleek ik 2240m te hebben gelopen, mijn slechtste coopertest ooit.

Maar elk nadeel hep zijn voordeel, want ik had genoeg energie over om met onze groep mee te trainen. Maar ook nu bleek dat betrekkelijk. Er werd flink ingelopen maar dat trok ik nog goed. Daarna gingen we de duinen en het natuurpark in met de vele mulle zandheuvels. Daar kreeg ik het moeilijk en niet lang daarna haakte ik af en liep op eigen houtje terug naar de club. Ik vond het welletjes, al met al heb ik gisteren toch ruim 35.000 stappen gezet (handig, zo'n stappenteller).

In de kantine nog een tijdje gepraat met de immer enthousiaste 'spartaan' Arnold Vonk, eveneens blogger en subtopper die bij menig regionale loop in de voorste gelederen te vinden is.

woensdag 2 mei 2018

Mei: een nieuwe lente, een nieuw geluid en een nieuw leven...


Terugblik op de eerste mei. Dag van de arbeid, de eerste dag van de mooie lentemaand die door Gorter werd bezongen in zijn fameuze gedicht:

Een nieuwe lente en een nieuw geluid: 
Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit,
Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht,
In een oud stadje, langs de watergracht,
enzovoorts....

1 mei 2018 was een bijzondere dag. Niet alleen vanwege het weer, dat onstuimig was met storm, regen en 'on-lenteachtige', welhaast winterse temperaturen, maar ook omdat het volle maan was.


En bijgeloof of niet, met volle maan heerst er traditioneel topdrukte in kraamklinieken omdat juist dan veel baby's worden geboren. Uiteraard van vrouwen die rond deze tijd zijn 'uitgerekend'.

En dan kom ik er op dat deze 1 mei ook voor de cultuurbarbaar een bijzondere dag was. Een 'hint' gaf hij al door het veranderen van zijn facebook kopfoto (zie hieronder):  hij werd voor de tweede keer 'opa'. 


Lang hebben wij - en uiteraard vooral dochterlief - er op moeten wachten, zelfs een volle week na de 'uitgerekende' datum, maar niet lang na middernacht was zij er: Lily Jade is haar naam, dochter van Daphne en Daan en zusje van Chloë.... Welkom in de wereld!